Każdego roku około 130 osób w naszej parafii podejmuje duchową adopcję. Co to takiego jest, zapyta niejeden zabiegany katolik. Jest to wielki dar modlitwy w intencji dziecka poczętego lecz zagrożonego w swoim życiu jeszcze przed narodzeniem. Wymiar duchowy tego czynu jest ogromny. Ponadto duchowa adopcja zwraca uwagę na wartość życia ludzkiego, które jest święte od chwili poczęcia. Zewnętrzny wymiar tejże adopcji ma być przypomnieniem każdemu wierzącemu i nie tylko, że przykazanie czy wewnętrzny imperatyw „nie zabijaj’ dotyczy całego życia człowieka a nie tylko jakiegoś wycinka czasowego. Iluż to katolików podziela głosy liberałów i innych współcześnie oświeconych, że do któregoś tam tygodnia a właściwie miesiąca, człowiek dojrzały, posługujący się rozumem, może, ot tak po prostu zabić maleńkiego człowieka, bo jest mu niewygodny w życiu, robieniu kariery itd. Piszę to już kolejny raz i pytam dokąd będziemy dywagować nad życiem, darem Boga?