Myśli na niedzielę

Dzień Pański u chrześcijan zastąpił żydowski szabat, a cechy charakterystyczne tego dnia są identyczne z cechami biblijnego szabatu: jest to dzień dla człowieka, dzień świąteczny, przerywający monotonny rytm prac i dni, dający wytchnienie wśród znoju, jest to dzień dla Pana, przeznaczony na wspominanie Jego wspaniałych dzieł.

Najpiękniej tajemnicę Trójcy Przenajświętszej wyjaśnił Św. Augustyn. Ukazuje, iż Trójca jest miłością – Ojciec tym, który miłuje, Syn jest tym, który jest miłowany a Duch Święty jest miłością. I to nam powinno wystarczyć dla rozumienie Trójcy Przenajświętszej.

W Kościele ludzie muszą odkryć, że są braćmi, muszą ponownie nauczyć się wzajemnie porozumiewać tym samym językiem, językiem miłości, którego nauczył nas Duch Święty.

Dziś wspominamy i obchodzimy dzień, w którym nasza nędzna natura ludzka została wyniesiona osobie Jezusa Chrystusa aż do tronu Boga Ojca.

Miłość nie polega na patrzeniu na siebie, ale na patrzeniu wspólnie w tę samą stronę; kierunek zaś – niezależnie od tego czy patrzy się do tyłu czy do przodu – jest zawsze jeden: Bóg.