Myśli na niedzielę

Przykazanie nowe, aby mogło być znakiem dla świata, potrzebuje wspólnoty. Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali – to wymaga wspólnoty, w której obecny jest Chrystus i ze swoim przebaczeniem – komu grzechy odpuścicie …. I ze swoim umocnieniem – kto spożywa Moje Ciało. Gdzie tego szukać?

W sytuacji, w jakiej żyje ogromna większość ludzi ery przemysłowej, liturgia z bulwersującą prostotą  głosi wchodzącym dziś do kościołów, że istnieje inne miasto i inny świat.

Dzisiejsza Ewangelia przekazuje nam bardzo ważną wiadomość na temat Kościoła ziemskiego. Mówi, że ma on przewodnika i pasterza ustanowionego przez Boga. Posługa Piotra i jego następców jest owym przewodnikiem. Co wiemy o posłudze Piotra i tego z czasów Jezusa i obecnego Franciszka?

Jak w początkach Kościoła tak i dziś tym co może wyrwać świat z odrętwienia niewiary i nawrócić go do Ewangelii nie są apologie, teologiczne czy polityczne traktaty bądź niekończące się dyskusje, ale proste i mocne Bożą mocą głoszenie, że Jezus jest Panem!

Chrystus, który cierpień i ludzkiej przewrotności doświadczył ponad wszelką miarę znaną człowiekowi prawdziwie zmartwychwstał. Zmartwychwstając ustanowił zasadę, pewność, że ostatnie słowo należy nie do cierpienia lecz do zmartwychwstania.