Myśli na niedzielę

Darmo dawajcie! Ale co? Wszystko co otrzymaliście, wszystko czym jesteście. Nic nie jest waszym przywilejem; wszystko musi krążyć i rozszerzać się – od Boga do nas a od nas do braci. Odnosi się to przede wszystkim do miłości.

Idziemy przez życie z Trzema Osobami Boskimi, ale często Ich nie rozpoznajemy. Nawet uczniowie nie rozpoznali Chrystusa. Natomiast czynili to święci.

Wniebowstąpienie jest nie tyle świętem odejścia Jezusa z tego świata, ile świętem Jego obecności wśród nas. „Nasz Pan nie opuścił niebios, gdy stamtąd przyszedł do nas; nie opuścił też i nas, kiedy znowu wstąpił do niebios” (św. Augustyn).

Kościół, który wyszedł z Wieczernika, ciągle jest kuszony, aby wszedł tam z powrotem i ponownie odgrodził się od świata. Zwłaszcza teraz, gdy na zewnątrz wieje wiatr sprzeciwu, wyraźnie widać oznaki strachu.

Ósmego dnia po święcie Paschy uczniowie przebywali w domu, gdy wszedł Jezus , stanął pośrodku i rzekł do nich: Pokój wam! Tak jest i teraz. Do naszej wspólnoty przychodzi Jezus, staje pośród nas i obdarza nas swoim po0kojem. My zaś, podobnie jak Tomasz, uznajemy w Nim naszego Pana i Boga.